Araw ng mga PUSO ♥

Ngayong araw na ito ay ipinagdiriwang ang Araw ng mga PUSO, pero hindi Holiday kaya hindi double pay. 🙂 Pero alam ba ninyo kung bakit Araw ng mga PUSO, as in MGA PUSO, meaning hindi lamang isa, kundi madami, as in plural ang gamit. Bakit nga ba? Iisa lamang ang puso natin, kaya nga ang hiling sa kanta ay ♪♫sana dalawa ang puso ko♫♪. dahil gusto nating dagdagan pa ng isa.

Pero paano kung sabihin kong Tatlo ang PUSO natin.. What? ang dami.. as in Tatlo.. paano?

Well, listen to me. para naman maging medyo bongga ang celebration mo ngayong araw dahil malalaman mong tatlo ang PUSO dyan sa iyong body.

So let’s start counting..

Tumayo ng tuwid at ilagay ang kanang kamay sa kaliwang dibdib at sabay sabay nating awitin ang pambansang awit este sabay sabay nating damhin ang tibok ng PUSO.

yes, iyan ang unang PUSO. ang PUSO na nasa dibdib. kaya hwag ka ng magtaka kung bakit kapag itong pusong ito ang nagiging topic ay talagang dibdiban ang usapan, kaya nga nasa dibdib eh.  Ito yung pusong nagmamahal tulad ng gasolina at bigas. Ito ang pusong tumitibok tulad ng sa kanta ni Donna Cruz ♪♫ kapag tumibok ang puso, wala ka ng magagawa kundi sundin ito ♫♪. Yan ang pusong makapangyarihan sa lahat, Ang pusong magdadala sa ikalawang PUSO. ang PUSOd. yes ito ang ikalawang PUSOd. Ito ay napakahalaga dahil ito ang nagiging ugnayan ng ina at sanggol sa katawan. dito dumadaloy ang pagkain. Kaya, itinuturo sa atin na sa pagdiriwang ng araw ng mga puso, maging mapagbigay, at maging maalalahanin sa mga taong tayo’y may kaugnayan. Mula sa simpleng regalo, chocolates, flowers at kung ano-ano pang anik-anik na ating ipinapadala para lamang maipadama ang ating pagmamahal sa bawat isa. At dahil sa ugnayan sa PUSOd ihahatid tayo sa ikatlong PUSO natin ang PUSOn. oo, ito ang pinakatahanan sa ating katawan, lahat tayo’y nanirahan sa pusong ito. Ang PUSOn ng buhay.

Oh diba, Tatlong PUSO mayroon tayo sa ating katawan, in alphapet order pa. Ito ang dahilan kung bakit ngayon ay Araw ng mga PUSO. At dapat nating ipagdiwang dahil ang PUSO ay buhay. Habang ang PUSO ay tumitibok may buhay, habang sa PUSOd ay may kaugnayan, may buhay, habang sa PUSOn ay may naninirahan, may buhay. Hindi dahil may dyowa o kapartner ka lamang kaya nagdiriwang ng araw ng mga puso.

Kaya hindi porke’t single ka na tulad ko ay hindi na akma ang araw na ito. Hindi porke’t wala kang chocolates at flowers ay wala ng nagmamahal sa iyo. Alalahanin mo na TATLO ang PUSO sa katawan mo. May damdamin ka, may kaugnayan ka at may buhay ka na dapat ipagpasalamat.

Dahil ang PUSOng nagmamahal ay PUSOng marunong magpasalamat.

Pasa L♥ve tayo, kung walang love, pasa load  para lalong masaya. 🙂

Happy ♥Hearts Day.. 🙂

Advertisements

Mula sa Kalayuan

Halos hindi ko magawang magbasa o mag update nitong aking munting taguan simula ng sumiklab ang bakbakan sa Zamboanga. Malayo man ako sa kinaroroonan ng kaguluhan pero sa aking dibdib ay may munting takot at kaba na namamahay lalo na ng mabalitaan kong ipapadala si Mandirigma (sino siya) ayii.. basahin ito kung interesado ka.. Yipee…

Abala ako sa paglalaro ng candy crush noong mga panahon iyon kasabay ng inis na hindi ako maka level up dahil sa wala akong ticket. Hanggang sa mapagmasdan ang breaking news sa telebisyon na nagsasaad ng kaguluhan. Ako, deadma noong una, siguro ay normal na sa akin ang makabalita ng kaguluhan sa Mindanao.  May bago ba, hindi na alarming kumbaga, pero ng maka-ikalawang araw na at nabalitaan ko na kasama si Mandirigma , bigla akong naalarma, oo hindi naman doon ang destino nya, pero dahil sa tawag ng tungkulin, doon ako biglang nagka roon ng concern… Awww. yung feeling…

Halos, maya’t maya na akong naka update sa news simula ng araw na iyon, kasabay ng usal ng panalangin at pananawagan ng #PrayForZamboanga, bigla akong nakaramdam ng takot, hindi dahil andun si Mandirigma, mula sa mga batang natutulog sa tent, sa mga batang sa murang edad ay namulat sa kaguluhan, traumatic kumbaga. Hindi mo masasabing sanayan lang, dahil kapag kaguluhan ang kinamulatan, asahan, kaguluhan di ang kakalakihan. In the eyes of a child, lahat ng makita niya ay tama.. mahirap itong itama pagdating ng panahon.. mabuti kung sa kabutihan pero paano kung doon pumanig sa karahasan.. Masasabi bang matatapos ang kaguluhan…

Ang bigat sa dibdib ng isipin diba. Ang layo ng Zamboanga at hindi mo masabing buenas dias amiga. Mula sa mga larawan ipinapakita sa social media, mga iba’t ibang opinyon at usapin. Sino nga ba ang dapat paniwalaan…

Pero sabi nga ni Ryzza Mae, look up look up din pag may time. Mula sa kalayuan, mayroon kang matatawagan, Day 10, while praying so hard, i received message from Mandirigma, saying he’s okey…

Nakahinga ako ng maluwag, Halos ilang gabi rin kaya akong puyat lalot higit ng mabalitaan kong isa sa kanyang kasamahan ang nasawing palad.

Mula sa kalayuan, pinilit kong maging matatag, look up, pray hard…

Hindi ako binigo, kagabi bago ako matulog isang mensahe ang natanggap ko.

He’s home.. Finally, Mandirigma is safe and home. He deserves to have a break…

Magkagayon pa man, mula sa kalayuan alam kong hindi  kita masisilayan at madadamayan, tanging panalangin lamang ang aking kayang ibigay na sana matapos ng tuluyan ang kaguluhan upang sa pagbabalik mo, hindi na ito ang iyong pupuntahan dahil tapos na ang kaguluhan at muli ng bumabalik sa normal ang pamumuhay…

Ingat ka palagi Mandirigma…

Sulitin ang bakasyon para sa susunod na laban mas lalong mag ibayo ang iyong tapang…

:saludo: po..

Thank you Lord…

-carpe diem-

P.S.

Sabi ng bigas na maharlika sa gasolina…

NAGMAMAHAL DIN PO AKO.